جناب آقای ضیائی و آقا مجید سلام
اول از همه یک تشکر و قدردانی از صمیم دل از آقا حمید بخاطر زحماتی که برای ثبت جهانی نژاد کبوتر پاپر همدان کشیدید و در نهایت موفق به ثبت این نژاد بنام کشور عزیزمان شدید. دیروز وقتی به وبلاگ دوست عزیز آقا بهمن سر زدم و مطلب را خواندم بسیار خوشحال شدم و شاید چنین افتخاری سالها طول بکشد تا برای کبوتر ایرانی تکرار شود، و البته امیدوارم با تلاش عزیزانی چون شما که دوستداران واقعی این پرندۀ معصوم هستید، دوباره شاهد درخشش نام کبوتر ایرانی در سطح جهانی باشیم.برای شما آرزوی توفیق روز افزون دارم.
اما درمورد اصلاح نژاد ازطریق جفت کردن کبوترهای همخون:بنده سایت ها و فروم های زیادی را در این مورد مطالعه کردم و در کمال ناباوری دیدم که تعداد زیادی از افراد (البته در خارج از کشور و اغلب اروپا) با استفاده از روش تولید مثل همخون، اقدام به اصلاح نژاد کبوتر می کنند که حقیقتاً برای بنده قابل باور نبود که استفاده از این روش تا این اندازه گسترده و درحال انجام باشد.که البته مزایا و معایب زیادی برای این روش ذکر شده بود که ازآنجایی که بنده از مخالفان این روش هستم معایب آن برایم مهمتر بود.یکی از معایبی که بنظر بنده بخاطر نوع و سبک نگهداری از کبوتر در ایران خیلی مهم است، این بود که طبق اصولی که این افراد در جوجه کشی رعایت می کردند، همیشه توصیه می کردند که جوجه های ضعیف از نظر استقامت، و جوجه های نامرقوب را از دسته حذف کنید. و طبق نظر همان افراد درصد بسیار پایینی از جوجه ها دارای ژن کاملًاصلاح شده خواهند بود و در تعداد بیشتری از جوجه ها ژنهای معیوب (شایدضعیف) افزایش می یابد.باتوجه به این امر ،برای بدست آوردن تعداد زیادی جوجه که از نظر ژنتیکی اصلاح شده باشند باید وقت و هزینۀ بالایی صرف کرد، که با توجه به روش و نوع نگهداری کبوتر در ایران،این کار تقریباً هیچگاه به نتیجه نمی رسد، زیرا در یک محل از ده کبوتردار هشت نفر با هم حریف هستند و اگر جوجه هایی که به هر علت باخت بروند و وارد دستۀ کبوترداران دیگر شوند،باعث تکثیر و ازدیاد یک ژن نامرقوب در بین آن دسته خواهد شد.مطلب دیگر اینکه طبق شیوۀ همان افراد که توصیه به حذف جوجه های ضعیف (از نظر ژن)از دسته می کنند. جوجه ها را یا باید معدوم کرد یا فروخت. که در ایران کمتر کسی پیدا می شود که جوجه های خودش را معدوم کند و به احتمال 99% جوجه های ظعیف را می فروشد،و از آنجایی که اکثر جوجه هایی که از طریق روش همخونی متولد شده اند دارای زیبایی ظاهری دوچندان هستند،در بازار به سادگی به فروش می رسند و افرادی که این کبوترهارا خریداری کرده اند یقیناً از آنها جوجه خواهند کشید که باز هم این امر باعث تکثیر یک ژن ضعیف خواهد شد.
مورد بعد بنده در هیچیک از این سایتها مطلبی در مورد تاثیرات همخون جفت کردن بر میزان تخم گذاری (تعداد تخم گذاری و فواصل تخم گذاری) و جوجه آوری سالم (متولد شدن جوجه ها از هر دو تخم) پیدا نکردم اما تحقیقی در مورد گاوهای شیری در آمریکا خواندم که طی یک دورۀ طولانی همخونی باعث کاهش تولید مثل و کاهش شیر دهی شده بود که روشهای بسیار زیادی برای همخونی ذکر کرده بود ازجمله حفظ نر ثابت، ماده ثابت، مادر درون گله ای و غیره که نتیجه در چند دوره رضایت بخش بوده و پس از آن کاهش آمار شیر دهی و زیاد شدن فاصلۀ بین تولد گوساله ها شروع می شد.
در مجموع با اینکه همخون جفت کردن در کشورهای غربی خصوصاً اروپا رواج زیادی دارد و محاسنی نیز برای آن ذکر کرده اند ، ولی بنده کماکان با این روش مخالفم و باتوجه به سبک کبوترداری در ایران فکر میکنم این کار باعث صدمه زدن به نژاد کبوتر ایرانی خواهد شد.(با توجه به موارد فوق )
در پایان یکبار دیگر ثبت نژاد کبوتر پاپرهمدان را به آقا بهمن آقا حمید و تمام دوستداران کبوتر تبریک می گویم.
با آرزوی سلامتی و سربلندی برای شما.
دوستدارشما گیله مرد.
پاسخ:
با سلام به دوست عزیزم گیله مرد. خیلی تشکر میکنم و خوشحالم از اینکه تحقیقات جامعی انجام داده اید ونتیجه را بیان کرده اید. همانطور که خودتان فرمودید همخونی فواید و مضراتی دارد. دلیل آنهم بسیار واضح است. بیایید به طبیعت نگاه کنیم. روند همخونی طی میلیونها سال ادامه داشته اما هر چند از گاهی نیز این روند شکسته شده، دلیل آنهم تزریق خون جدید به یک نژاد همخون شده است. در اروپا دیگر احتیاجی به این کار نیست حتی اکنون گاوهای شیر داه یا اسبهای مسابقه را دیگر همخون تن نمیکنند، زیرا که به نتیجه رسیده اند و به بهترینها دست یافته اند. همین طور خیلی از کبوتر پروران نیز بندرت به این کار دست میزند. در پاکستان و هندوستان نیز چنین است. بطوری که ما در پاکستان بندرت کبوتر بلند پروازی میبینیم که در گرمای پاکستان زیر ۸ ساعت بیرد (کبوتر پروران پاکستانی به بالای ۱۲ ساعت نظر دارند). حال ما همین سوال شما را که چه بر سر کبوتران همخون شده بد پاکستانی آمد میپرسیم؟ پس چطور بعد از ۵۰ یا ۶۰ سال دیگر نشانی از آنها نیست؟ چطور وقتی صحبت از کبوتر پاکستانی یا تیپلر میشود با اطمینان خاطر بدون بررسی نشانهای کبوتر پرشی (آنچه در بین کبوتر بازان ایرانی رایج است مثل رنگ پا نوع تیزه یا رنگ نوک) تقریبا چشم بسته، میشود آنها را خرید و به پرششان اطمینان داشت. دوست عزیزم بهروز پ. حتی بدون اینکه به هندوستان سفری داشته باشد، یکی از بهترین نژاد هایی کبوتر هندی را ز راه دور خریده اند. اینها همان نژاد هایی هستند که سالیان پیش به گفته خود هندی ها از ایران به هندوستان و پاکستان رفته اند. حال ما چطور به این درجه از اطمینان در کبوتر ایرانی خواهیم رسید؟ چگونه میشود کبوتر ایرانی را به درجهای رساند که درجه ۳ یا ۴ وجود نداشته باشد؟ این سوالیست که باید با درایت به دنبال جواب برای آن بود. من شخصا هر چه را که دیگران انجام داده اند و از نظر علمی مورد تایید است انجام میدهم تا نتیجه بگیرم. همانطور که دوست عزیزم احمد از مشهد (مقام اول المپیاد علمی دانشجویی در رشته پرورش طیور ) فرمودند: شما نترسید و امتحان کنید. کوچک شما.
برادران عزیزم ایا در سوئد ایرانی را میشناسید که کبوتر پرورش بدهد ؟ دنیایی ممنون. به خدا میسپارمتان.